6.1 Ontwerpen voor de wetgever
In Nieuwland kan de wetgever zelfstandig de rechtstoestand analyseren. Net als in Nederland is de wetgever in Nieuwland de Eerste en Tweede Kamer samen met de regering. In Nieuwland zijn beiden zowel bron als afnemer van de informatie-infrastructuur. Kamerleden, ministers en hun beleidskolom en ook de koning hebben systemen die passen bij de informatie-infrastructuur van Nieuwland als geheel. De systemen zijn ontworpen voor de taken en behoeften die zij hebben. De vastleggingen van de wetgever zijn van een eigen soort: het zijn bijvoorbeeld wetsvoorstellen. Maar uiteindelijk zijn ze niet anders dan andere gegevens. Ook hier gaat het om het vastleggen van de rechtstoestand op een bepaald moment. En ook hier worden gegevens vastgelegd, geïnterpreteerd en er worden besluiten over genomen. En hier gaat het om vastleggingen par excellence als het gaat om hergebruik. De wet wordt hergebruikt en geïnterpreteerd door alle andere partijen in de staat en samenleving.
6.1.1 De wetgever als afnemer
Als afnemer heeft de wetgever de mogelijkheid om zelfstandig te analyseren op welke andere wetten een wetsvoorstel invloed heeft, al dan niet met ambtelijke ondersteuning. Ook kan de wetgever zelf een mogelijke interpretatie van de wet vastleggen in de vorm van beslisregels. Dit stelt de wetgever in staat – in alle fasen van het proces – zelfstandig te simuleren hoe een wet uitpakt in de samenleving als geheel. Dat kan omdat alle wetgeving in Nieuwland beschikbaar is in uitvoerbare vorm. Zo kan al in een vroeg stadium zichtbaar zijn wat bijvoorbeeld het effect is van een aanpassing in de heffingskorting van de inkomstenbelasting voor burgers die te maken hebben met een veelheid van wetten die daarmee interfereren, van Aow tot zorgtoeslag.
6.1.2. De wetgever als bron
De wetgever legt zelf haar wetten vast. Dat begint al bij wetsvoorstellen. Een afnemer die zulke vastleggingen hergebruikt is bijvoorbeeld de burger, via de internetconsultatie, en de Raad van State. Ook de Raad van State maakt gebruik van de informatie-infrastructuur van Nieuwland. Zij kan de invloed van wijzigingen direct zien in de lopende tekst. En zij kan zien waar definities in een wet invloed hebben op andere wetten en daarom beter inzicht krijgen in de impact en uitvoerbaarheid. Maar net zoals de Kamer mogelijke interpretaties van een wetsvoorstel in uitvoerbare regels kan simuleren, kan de Raad van State dat. Beiden hebben toegang tot de uitvoerbare regels die in de uitvoering worden gebruikt. Zo krijgt de Raad er beter zicht op hoe een wet uit kan pakken in de praktijk, belangrijk voor goede advisering. Zulke mogelijkheden tot analyse en simulatie kunnen ook blootleggen waar een wet incompleet is, veel interpretatie behoeft of botst met andere regels. Zo heeft Nieuwland de kwaliteit van zijn wetgeving sterk weten te verhogen.